ตอนนี้เราเหนื่อยมามายเลย  พยายามมากขนาดนี้แต่ทำไมไม่เคยสนความรู้สึกกันบ้างเลย  เคยแคร์กันบ้างไหม  เวลาเราป่วยเคยสนไหมว่าเราเปนอาไร  ทำไมเราต้องสนเขาอยู่ข้างเดียวตลอด  ทำไมเราต้องเปนฝ่ายที่ร้องไห้อยู่ฝ่ายเดียว

   ความรัก... ได้เริ่มต้นตั้งแต่ตอนไหนนะ ฉันยังจำไม่ได้เลย แต่ที่จำได้ไม่ว่าเวลาจะผ่านไป  นานแค่ไหนก็ตาม ทุกเรื่องราว ทุกความรู้สึกที่มีต่อเทอร์ ฉันยังเก็บไว้ไม่เคยที่จะลืมมัน ความรัก  มันทำให้ฉันหัวเราะและร้องให้พร้อมๆกัน เพราะอะไรน่ะหรอ อาจเป็นเพราะว่าฉันเจ็บปวด  ทรมานที่รักเทอร์ข้างเดียว แต่ในความเจ็บปวดนั้นฉันมีความสุขที่ได้รักเทอร์ ฉันช่างเป็นคนเพ้อฝัน  ที่ไม่ยอมมองสิ่งสวยงามรอบข้าง แต่ฉันยอมมองสิ่งสวยงามที่อยู่ในส่วนลึกของหัวใจ มีใครบ้างที่  แอบรักคนๆหนึ่งนานมากกว่า10 ปี ฉันคนหนึ่งล่ะที่ใช่ ไม่ได้เห็นหน้ากันเป็นปีๆ ไม่ได้ยินเสียง  แต่เขายังอยู่ในใจไม่เคยลืม นอนหลับฝันถึงเขา เวลาเหงามีความรู้สึกที่ดีต่อเขาเป็นเพื่อน คิดถึงเขา  เคยคิดว่าในโลกคงไม่มีความรักที่จะลึกซึ้งจริงใจ ความรักเป็นแค่ความรู้สึกแค่ชั่ววูบหนึ่ง ความรักเป็น  เรื่องน้ำเน่า แต่เพิ่งรู้สึกว่าตัวเองได้ติดบ่วงความรักเข้าแล้ว ถึงไม่ได้มีเขามาอยู่ข้าง แค่ฉันได้คิดถึงเขา  มันก็มีอนุภาพพอให้ชีวิตของฉันมีรอยยิ้ม มีพลังสู้ต่อไป เพราะเขา.... ทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันได้เป็นคน  เต็มตัว ฉันมีความรู้สึกเหมือนๆกับมีคนทั่วๆไปมี ไม่ว่ามันจะผ่านไปเนิ่นนาน หรือจะรอนานแค่ไหน หัวใจของฉันมีให้เทอร์

   จากก่อนเดิมช้านไม่เคยคิดอะไรกับเค้า   แต่ตอนนี้เราสนิทกันมากขึ้นจากความสนิทเป็นความรักที่ฉันคิดไปเองข้างเดียว   ฉันหวังนิดๆๆว่าเค้าก็มีใจให้ฉันบ้าง หลายๆครั้งเข้าฉันเหมือนอยากจะบอกเค้าว่าฉันรักเค้ามากแค่ไหนดูเหมือนว่าเค้าจะพูดดักฉันว่าอาจคิดอะไรเกินกว่านี้นะ ฉันอึ้งทุกครั้งที่เค้าพูดประโยคนี้  ฉันเองก็กลัวเสียเค้า กลัวทุกอย่างจาเปลี่ยนไป  ถ้าเค้ารู้ว่าฉันอาจทำเหมือนมีใจให้ฉันได้ไหม ฉันเหนื่อยที่จะฝืนใจที่เป็นอยู่อย่างนี้  บอกฉันสักทีว่าคิดยังไง อย่าทำให้แนปวดใจและเสียน้ำตาไปมากกว่านี้เลย